و حرامش را حرام دانستيم ، و دوستدار خاندان پيغمبر خويش محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم بوديم ، از همه امكاناتى كه در مورد يارى خويشتن داشتيم . براى يارى آنان نيز استفاده نموديم و در ركاب آنان با دشمنانشان جنگيديم ، پس من به آنان گويم : مژده باد شما را كه من پيغمبر شمايم و راستى كه شما در دنيا اين چنين بوديد كه ستوديد ، سپس آنان را از حوض خود سيراب كنم و سيراب و خندان از نزد من بروند و سپس داخل بهشت گردند و براى هميشه در آن جاويد بمانند . راوى گفت : مردم هم‌چنان گفتگوى كشته شدن حسين را بر زبانها داشتند و با ديدهء عظمت و احترام بحسين نگريسته و مقدمش را گرامى ميداشتند چون معاوية بن ابى سفيان بسال شصت از هجرت از دنيا رفت ، يزيد ، كه لعنت‌هاى خدا بر او باد ، بوليد بن عتبه كه فرماندار مدينه بود نامه‌اى نوشت و دستورش داد كه از همهء اهل مدينه و بويژه از حسين بيعت بگيرد ، و اضافه كرد كه اگر حسين عليه السّلام از بيعت كردن خوددارى نمود گردنش را با شمشير بزن و سر بريده‌اش را به نزد من بفرست ، وليد